replika telefonlar ve allah bilgileri87

replika telefonlar ve allah bilgileri87

 sizlere bugünkolay  bulunmaya bilgileri yazan replika telefonlar diyorki bağışla, iman efmiş olanlar İçin kalblerimi/,de bir kin bırakma, biniiz! Muhakkak ki sen, çok şefkallisin,
—Kim, Hz. Ebu Bekri severse, o kimse dini ikame etmiştir. Kimkh Ömer'i severse, o kimse, İslâm dinini açıklamıştır. Kim kı. ı ^ verse en sağlam bir kulpa tutunmuştur. Kim ki. Peygamber laleşhisselt: ashabını en güzel şekilde överse, o kimse münafıklıktan uzakbfr Ashabdan birini kim sevmezse, o kimse bid'at ehlindendir. Peşp.--rin sünnetine muhalefet etmiş, selef-i salibinin yolundan aşTilımştır.t. ashabı sevinceye ve kalbi (kinden) salim oluncaya kadar, amdınintv. olunmamasından korkulur.

Halid b. Said"ın rivayet etmiş olduğu hadîs-i şerifte Rcsûlullah(ufe! aleyhi ve sellem) buyuruyor:
— Ey insanlar! Ben Ebu Bekir'den razıyım. Bunu ona bildiritlıj insanlar! Ben, Ömer, Ali, Osman, Talha, Zübeyr, Sa’d, Said, AMr j rahman b. Avf’dan razıyım. Bunu onlara bildirin. Ey insanlır! Bedir ehlini, Hudeybiye ehlini yarlıgadı. Ey insanlar! Ashabım, ıbJ-: sa) kayınpederlerim ve damadlarım hakkında bana riayet edinir.Hi(i riniz onlardan hak talep etmesin. Çünkü o haklar öyle haklardır ün rın kıyamet günü bağışlanmazlar (192).
Bir adam. Muafa b. İmran'a, Ömerb. A bdü/az/z'in yanında ,\(uaın! rede kalır (diyerek, Ömer b. Abdüluziz'i üstün görünce). onaölVftar şöyle der;
Peygamber (aleyhisselâm)'\n ashabına hiçbir kimse kıyasedılemer t aviye. Peygamber (a/cy/ı/ssc/ârn)’m ashabından, ailesinin(zeva'lenndml’ mü Habibe'nin kardeşi) akrabasıdır. Kâlib-i umumisi, bilhassa vîhi)t bidir.
(190) Hujr Sûresi, .tycl, 10. (191) Fcllh Sûresi, âyci; 29
(192) lııunı Tiiher.ini ve Ilın MenJe'nln .Schl h Vınur h ScM h M,ihku I- Fjıvjn'unlşkr cllifını lııuım Süyûll (r h I Menahil htı-tıTıU- ),u>ılclmı>lır Ayma /Nı Menıle nın Bur»»' le bu metilini rivayeli isımd cibcliylc
Bir adamın cenazesi. Resûlullah’a (s;ılhllahu aleyhi ve scilem) getirildi. ResOlullah onun cenaze namazını kılmadı. (Niçin kılmadığı, kendisine so-mlunca):
—‘Osman’a buğ/ediynrdıı. Allah da ona bıığzelli', buyurdu (193). Ashab hakkında Rc.sûlullah (sallallahu aleyhi ve selicm) buyuruyor ki:
—Ashabımın halalarını arfedin. Onların iyiliklerini alın (194).
—Ashabım, bilhassa ailelerimin akrabaları hakkında beni koruyun. Kim onlar hakkında beni korursa Allah da onu dünya ve âhirette korur. Onlar hakkında kim beni korumaz.sa, Allah ondan rahmetini uzaklatırır. Kendisinden Allah’ın rahmetinin uzaklaştığı kimseyi, Allah’ın yakalayıp cehenneme atması yakın olur (195).
—Ashabım hakkında beni kim korursa, ben de onu kıyamet gününde korurum (196).
—Ashabım hakkında kim beni korursa, ona havz-ı kevserden içiririm. Kim korumaz.sa, ona havz-ı kevserden içirmem. Beni ancak uzaklan gıirür (197).
Malik (rahimehullah) şöyle diyor:
—Bu Peygamber ki, Allah O'nıt âlemlere rahmet kıldı: bizi O’nunla bidatte erdirdi. işte bu peygamber gece y'arısı Bakı’a (Medine’deki kabristan) çıkar ashabına, —onları yolcu eder gibi—, dua eder ve onlar için Allah'dan af dilerdi. İşte bunun içindir ki. Allah ve Allah'tn Peygamberi, ashabı sevmeyi, onları dost edinmeyi, ashaba düşmanlık edenlere düşman olmayı bize emretti (198).
Ka'b el- Ahbar’dan rivayet edilmiştir:
—Ashab-ı Resûlullalı'datı (sallallahu aleyhi ve sellem) hiçbiri yoktur ki, kıyamet günü kendisiyle herhangi bir kimsenin arasında muhabbet
(I91)/mjırı Tırınıri. Sünen lîhvahü'l- Mcn.ıkıh, N1 Uahü Men t:b):jüj ONnıjnc Pbgaüahullahu ıcâlâ" ıl;ı 171(1 Ni) lu mcını C.ihır fr ^ı l'iljn liihrıv elnıı>(ır
Il94ı/nu/rı Huhari, Sahih 6V Kılahu'l- Men.ıkıhıı I- Rnsar 11 H.ıhıı Kavlı'n- Nchı>yı (\ a v ) Ak-bclu mm Muh.ünihmı’de tnev b. Mâlik (rj.Tdan, İmam Müslim, Sahih. 44, Kıcabu Fatiaılı's- Sahabt 4.1 Babu mın Fadaılc'l- Ensar (r a ) da 176 (2SI0) Nıı lu hadisi yine .lynı ravidcn lahrıy ctmıytır
U95)lmın Ehu Namı Isfahant ve Oeylcnü’nın lya/.ü'l- Ensari'ılcn lahrıç elliğini İmam Sûyüll (r h > Mcıuhıl, 67’de kaydcıınıjlır
(196)İmam Said h Mamur'un Alah Ehi Kchalı İr a l'dan Mursd olarak nvayciı lahrıy dtıgını İmam Siıyuli (r h I Menahıl. Shl 67'dc kaydclııııylır
(197)İmanı Taberini'nın Ihıı Onıcr İr.a l lalını, cllıfını İmanı Sıııâıt İr h ) Menahıl. 67'dc kaydel-nijlır
m) İmam Müslim, Sahih. II. Kilabll’I- Ccnaiz, 3S. Babu Ma Yukalü İnde Dılhûli’l- Kubûri
cd. üuaı İl Ehliha'da 102 (974) ve 103 (..) de Hr. .Aıje (ra.) validemizden nvayTiıni lahrıı; eniği
iadiscyı ve hadîsi İmam Mâlik kendi beyanı için aynen isııınal eylemiştir.
RESÛLÜLLAH (SALLALLAHU ALEYHİ VE SELLEM) DEN BİLİNEN, O’NUN SEVGİSİNE SEBEB OLANIN TÜMÜNÜ .SE\m RESÜLULLAH’IN (SALLALLAHU ALEYHİ VE SELLEM) İNDİCi VE BULUNDUĞU YERLERE HÜRMET ETMEK, MEKKE’DE VE MEDİNE’DE İKAMET VE İBADET ETTİĞİ YERLERE HÜR.MH
ETMEK, RESÛLULLAH’IN TUTTUĞU ŞEYLERE HÜRMET
ETMEK, KENDİSİNE HÜRMET VE TA’ZİM ETMEK GİBİDöt
Satlyye binti Necde'den rivayet edilmişdir. Der ki:
—Ebu Mahzure’nin başının önünde perçemi vardı. Oturup salıverdıpıt man yere değerdi. Kendisine bu perçemini kessene denildiğinde şö)1( a vap verdi:
”Resûlullah’ın eli ile tuttuğu şeyi kesenlerden değilim.” (200)
Halid b. Velid'in külahında Rcsûlullah’ın (sallallahu aleyhi vesellem)» çından bir kıl vardı. Savaşlarından birinde külahı başından düştü, Onuılç başına koymakla çok zaman geçince, bu bekleyiş çok insanların öldüıüliK-sine sebep oldu. Resûlullah’ın sahabeleri bunu hoş karşılamadılar. Bıiü üzerine Halid şöyle der.
“Ben bunu külah için yapmadım. Bilâkis. Resûlullah'ın saçında bukx bereket için yaptım ki. bu kıl müşriklerin eline düşüp, onun bereketimle mahrum olmayayım." (201).
Abdullah b. Ömer’in, Resûlullah'ın minberde durduğu yere elini sürt yüzüne sürdüğü görülmüştür (202).
(19*)) Bu hiKİıscyi İniüin Ihn Sid'\n Tabakal'ında Kıı'bu'l- Ahhar dan luhru,-dtı^mı ŞifiŞınkİtte C..a. Shf. 478'de kaydeiııııstir.
(200)Müc77İn-ı Rcsûlullah olan Ebu M.ıh/uıv (r.a )’dan rıv.ıycl edilen bu kıvNamn bir IimbüN Ahdılberr, cl-İMiab'da Ehu Mahzure maddesinde lahriç cimıyiır E/anla ilgili kısım KitabU's- Salâl, 3. Babu Sıfati’l- Ezan’da, 6 (379) No.lu metni Ebu Mahzure’den ulmç
(201)/mam Ehu Yâ 'la d- Mavsilt'nin Müsncd'ınde hadisi lahrıç ettiğini /mamSun)ıi(rlı))W Shf. 67'de kaydeimiytir.
(202)İnmmü'l- Megazi. Ihn Sû'd'ın Tabakal ında İhnhım h Ahdurrahman h AhdûUMri'ta"» yeli lahrii, elliğini /mam Suyüli (r.h.) Menahil, Shf. h7'de kaydcimıyiır
Bunun içindir k.i. Mulik, Medınu'dc hayvuna binmeydi. Şöyle derdi “Rcsûlullah’tn (sıılblluhu :ılcyhi vc scllcm) bulunduğu lopruğı, hayvan uyuğıylii çiğneyip (geçmeye) Alluh'lun uiamrmı"
Rivayet edilir ki, Mulık (ruhımvhulLıh) (elinde bulunan) birçok atı Şa-liî’ye hibe etti. Bunun iı/erine hinim Şjlif, atlardan birini yanında alıkoy (binersin) deyince. Mâlik kendisine aynı cevabı verdi.
Ehu Ahdurnıhmun es-Sıılcnıı, Ahnıcd b Fudluvcyh eı- Zühıd'den rivayet eder. Der ki: "Abmcd iyi savaH'i ve ok alan bir kimse idi. (Günün birinde şöyle) dedi”;
— Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve scilem) yayını (veya başkasının yayını) eline aldığı buna ulaştığı andan itibaren abdestsu olarak yay'a asla elimi sürmedim.
İmam Malik (rahimehullah), Medine-ı Münevvere için pis yer diyene, otuz sopa vurulması için Ictva verdi ve hapsedilmesi için de emir verdi Bu kimsenin kendi yanında kıymetli olan ve başkaları yanında sözü geçen kimse olduğu halde. Bununla beraber Malik şöyle dedi:
“Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in medfun bulunduğu yere pistir diyen kimsenin boynunun vurulması gerekmez miydi?”
Buharı ve Müslim de (Ali ve fc'nes (r anhuına) den şöyle rivayet edilmiştir):
Resûlullah (sallallahu aleyhi vc selicm) Medine-ı Münevvere hakkında şöyle buyurmuştur:
— Medine hakkında sünnete muhalif kim hir bid’at ihdas ederse, veya kim ki, bid’at sahibini Medine'de barındırırsa, Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların laneti onun üzerine olsun. Allah unun nafile ve farz ibadetlerini kabul etmez (203).replika telefonlar yazdık..